ΑΝΤΡΕΑΣ ΑΝΤΡΕΟΥ

Τραγούδια σε στίχους και μουσική του Αντρέα Αντρέου
για τον Ιούλη της εισβολής – κατοχής της Κύπρου του 74

Η ΚΡΑΥΓΗ

Στίχοι- Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβιτης & η ΜΙΚΡΗ ΧΟΡΩΔΙΑ του Σάκη Νεγρίν

Μου κάψαν την πατρίδα μου,
κουρσέψανε τη Γη μου,
μα αν το κορμί λαβώθηκε
ακούστε την κραυγή μου:

Πώς στ’ αλήθεια το βαστάτε
που με τούρκικη σημαία
τύλιξαν τ’ αγάλματά σας
και καρφώσαν την καρδιά σας!
Πώς κοιμάστε, πώς ξυπνάτε,
σκλαβωμένοι πώς βαστάτε;

Ξυπνάτε, αδέλφια, τι ο καιρός
πικρά μας σημαδεύει.
Λύκοι στου χρόνου τη στροφή
μας στήνουνε καρτέρι…

.

ΤΟΥ ΙΟΥΛΗ ΧΑΡΑΜΑ ΠΙΚΡΟ

Στίχοι- Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Του Ιούλη χάραμα πικρό και γιόμα τ’ Αλωνάρη
γυμνούς μας βρήκε ο κεραυνός, η μπόρα και τ’ αγιάζι.
Του Ιούλη χάραμα πικρό και δείλι τ’ Αλωνάρη
τη νύχτα από τα μάτια μας ποιος θα’ ρθει να την πάρει;

Σκυφτή στην Πέτρα του Ρωμιού κάθεται η Ρωμιοσύνη,
ρωτά για την Ανατολή, ψάχνει να βρει τη Δύση.
Ακρίτα Πενταδάκτυλε, βιασμένη Αφροδίτη
πού χάθηκε τ’ αδέλφι μου, πού να ‘ναι τόσοι φίλοι;

Του Ιούλη χάραμα πικρό και γιόμα τ’ Αλωνάρη
σκλάβους μας σύραν οι καιροί στου κόσμου το παζάρι.
Τ’ Αυγούστου νύχτα πέτρινη και χάραμα του Ιούλη,
πού κρύφτηκε τ’ αδέλφι μου, πού κρύφτηκαν κι οι φίλοι;…

.

ΗΡΘΑΝ ΠΙΚΡΟΙ ΚΑΚΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

Στίχοι Αντρέα Αντρέου
Μουσική Νάσου Παναγιώτου
Ερμηνεία Πανίκος Χαραλάμπους

Ήρθαν πικροί, κακοί καιροί
και χρόνια, μαύρα χρόνια,
ρήμαξε, στέναξε ετούτη η γη,
θρηνούνε στα μπαλκόνια.

Με μάτια δακρυσμένα
με χείλια σφιγμένα
Κύπρο μου, αγάπη μου σου στέλνω
χιλιάδες τα φιλιά.

Ήρθαν πικροί, κακοί καιροί
ντυθηκαν μαύρα οι μάνες
για θάνατο χτυπούν πικρά
κάθε νυχτιά οι καμπάνες…

.

ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟΣ

Στίχοι- Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Είναι κι ένα πικρό βουνό στου ήλιου τ’ ανηφόρι.
Δεν το δροσίζει ο καιρός, δεν το φυλούν αγγέλοι,
μον’ το δαγκώνουμε σκυλιά και ξύνουν τις πληγές του,
Λύκοι στα χρώματα του Γκρι μαδούν τις αντοχές του.
Με μια σημαία τούρκικη, μαχαίρι στην καρδιά του,
να πίνει του το αίμα του , να τρώει τα σωθικά του.

Κράτα, Βουνό, κι εγώ έρχομαι, πάλι να σ’ αναστήσω
χίλιες σημαίες λεύτερες στον κόρφο σου να στήσω.

Με τη θηλιά ο Καραολής, με τη φωτιά ο Γρηγόρης
και στ’ άτι Ακρίτας Διγενής σου γνέφουν ” Μην κιοτεύεις!”
Μαζί Ισαάκ και Σολωμός φωνάζουν “Μην τουρκεύεις!”
και οι κομμάντος της ΕΛΔΥΚ δείχνουν σου πώς ν’ αντέχεις.
Κι εσύ, το ξέρω, αγκομαχάς μες στη φωτιά και το αίμα
τι ‘ναι βαριά που κουβαλάς την τούρκικη σημαία.

Κράτα Βουνό κι εγώ έρχομαι πάλι να σ’ αναστήσω,
χίλιες σημαίες λεύτερες στον κόρφο σου να στήσω..

.

ΒΑΡΩΣΙ ΜΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ

Στίχοι – Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Την δική μου Πόλη δεν την ξέρει κανείς.
Βαρώσι μου, Αμμόχωστος, ολάνθιστε καημέ μου,
Βαρώσι μου, Αμμόχωστος και φως των ομματιών μου,
στον ύπνο μου έρχεσαι συχνά, πικρό παράπονο μου.

Έχεις τα μάτια σου κλειστά, τα χείλη σου σφιγμένα
και στα λυτά σου τα μαλλιά αηδόνια ξεχασμένα.
Πες μου πού να ‘ρθω να σε βρω, πού να σε συναντήσω,
κει που σε κρύψαν οι καιροί ένα φιλί ν’ αφήσω.

Έχεις τα μάτια γαλανά, μάτια μου δακρυσμένα,
έχεις στο σώμα σου πληγές, τα χέρια ματωμένα.
Και της ψυχής τα τραύματα, βαθιά στη γη κρυμμένα
πόσα σου πήραν οι καιροί, πόσα χρωστάν κι εμένα…

.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Στίχοι – Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Μάνα που κάθεσαι σκυφτή στην Πέτρα της υπομονής
τάχα τι να προσμένεις;
Είναι η μοίρα σου αυτή να καίγεσαι και να πονείς
κι όλο μόνη να μένεις.

Κράτα μανούλα μου ψηλά, ψηλά την κεφαλή σου,
θα ‘ρθει μας και η ξαστεριά, θα ‘ρθει μας και η Λευτεριά,
μανούλα μου κρατήσου.

Μάνα που κάθεσαι σκυφτή στην όχθη της απαντοχής,
πες μου, πώς το αντέχεις;
Είχες σπιτάκι και φωτιά, τώρα μες στη βροχή γυρνάς
κι όλο ρωτάς τι έχεις…

.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ;

Στίχοι- Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Ήρθαν πικροί – κακοί καιροί στη Γη της Αφροδίτης
γιόμισ’ η θάλασσα θεριά, στη Γη μας Γκρίζοι Λύκοι.
Ήρθαν πικροί – κακοί καιροί και χρόνια, μαύρα χρόνια,
ποιος είδε ορφανό Νησί στ’ Αττίλα τα σαγόνια;

Ήρθανε δίσεκτοι καιροί και προδωμένοι χρόνοι
ποιος είδε χέρι φονικό την Κύπρο να λαβώνει;
Ποιος είδε ανήμερο θεριό, ποιος είδε μαύρο φίδι
να καίει την Πατρίδα μου, να παίρνει μου το σπίτι;

Ποιος είδε τόσο άδικο και έκλεισε τα μάτια,
ποιος είδε σίδερο, φωτιά , την ομορφιά κομμάτια;
Ποιος είδε ήλιο σκοτεινό και Μαύρο Καβαλλάρη
στο χέρι μισοφέγγαρο και στ’ άλλο το δρεπάνι;

Ποιος σ’ είδε, Ισαάκ, νεκρό, τον Σολωμό να πέφτει
από τον τουρκικό ιστό κι έριξε μαύρο δάκρυ;
Ποιος είδε, ποιος ευλόγησε το φονικό, το κρίμα
και πώς της γης οι δυνατοί δεν μάθανε, δεν είδαν;

Ποιος είδε κι όμως σώπασε, ποιος είδε και κοιμάται
κι απ’ ό,τι ‘ταν να θυμηθεί τίποτα δε θυμάται;
Κι ο κόσμος τούτος ο καλός πώς το κακό δεν είδε,
δεν είδε σίδερο, φωτιά, Γκρίζους Λύκους κι Αττίλες;

Κι εσύ, του Κόσμου Δυνατέ,
τίποτα πια δεν είδες;…

.

ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ

Στίχοι – Μουσική: Αντρέας Αντρέου
Ερμηνεία: Κώστας Σμοκοβίτης

Και κάνανε κρεββάτι τους το χώμα το βρεγμένο
την πέτρα μαξιλάρι τους σαν να ‘ταν η αγάπη τους.
Σε χώμα ματωμένο
κοιμήθηκαν με τη βροχή σφιχτά αγκαλιασμένοι.
Ό,τι ‘χαν τώρα το ‘χασαν, τίποτα πια δε μένει:
Η νύχτα, η πίκρα, η Προσφυγιά και κάπου ‘κει σε μι’ άκρη
να είναι τάχ’ αυτό δροσιά το ξεχασμένο δάκρυ;

Φυτέψαν την απελπισιά στο χώμα τ’ αγιασμένο
δεντρί να γίν’ η ξαστεριά, δεντρί να γίν’ η Λευτεριά.
Σε χώμα ματωμένο
κοιμήθηκαν με τη βροχή σφιχτά αγκαλιασμένοι.
Ό,τι ‘χαν τώρα το ‘χασαν, τίποτα πια δε μένει:
Η νύχτα, η πίκρα , η Προσφυγιά και κάπου ‘κει σε μι’ άκρη
να είναι τάχ’ αυτό δροσιά ή ξεχασμένο δάκρυ;