ΧΑΡΗΣ ΜΕΛΙΤΑΣ

Ο Χάρης Μελιτάς γεννήθηκε στην Αθήνα με καταγωγή από το νησί των Κυθήρων. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Ε.Μ.Π. καθηγητής στην ΑΣΠΑΙΤΕ και είναι μέλος του Κύκλου Ποιητών. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και περιλαμβάνονται σε ανθολογίες.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΗΣΗ

Η νύχτα στο πιάνο. Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 1995
Πατέ Στρουθοκαμήλου, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2008
Εραστής ειδώλων, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2009
Γλώσσα λανθάνουσα, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2010
Μαύρη σοκολάτα, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2011
Παράσταση ήττας, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2012
Ποτάμι κόκκινο, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2013
Η διαθήκη, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2013
Άρωμα σκουριάς, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2014
Ελεύθερη πτώση. Ποίηση. Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2015
Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2015
Ελαφρόπετρα, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2015
Εξαιρέσεις, Ποίηση, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2018
Ακολουθία, Εκδόσεις «Γκοβόστη» 2020

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Το κάπα του Κόνδορος, Εκδόσεις «Μανδραγόρας», 2014

ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ

Ιστορία της Τέχνης και της Τεχνολογίας, Ο.Ε.Δ.Β., 1980

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ (2020)

Μετάφραση: Γιώργος Νικολόπουλος
Πίνακας εξώφυλλου; Νίκη Βλάχου

ΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ

Καταραμένη μέρα.
Ανημέρωτη.
Απ’ του Ρεμπό ραμμένη τα ρετάλια.
Στο στήθος λείπει το κουμπί
το σκήνωμα φοράει κοκκινάδι.
Ανοίγματα κι αινίγματα
ατάκτως ερριμμένα
εξαγοράζουν μασκοφόρους ποιητές
να ομολογήσουν.
Η αντοχή των υλικών
σε ηλικία γάμου.
Η πέτρα
φίλησε τον χρόνο ανεπαίσθητα.
Το δάκρυ
εξατμίσθηκε στη λήθη.
Μόνο το χώμα
ερωτεύτηκε τον θάνατο
και πέρασε στο ξύλο δαχτυλίδι.

FUNERAL TAILORS

Damned day.
Uninformed.
Stitched from Rimbaud’s remnants.
The chest lacks a button
the relic wears lipstick.
Armholes and riddles
scattered hither and yon
buy out masked poets
to confess.
The strength of materials
in the age of marriage.
The stone
kissed time imperceptibly.
The tear
evaporated into oblivion.
Only the dirt
fell in love with death
and put a ring on the wood’s finger.

ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ

Σπρώχνω τις μέρες
για να φτάσω εγκαίρως
στην κηδεία μου.

***

THE RACE

I jostle through the days
to be in time for
my funeral.

ΓΕΝΕΘΛΙΑ

Πώς να γιορτάσω;
Χρωστάω έναν χρόνο
στον ληξίαρχο.

***

BIRTHDAY

How can I celebrate?
I owe a year
to the registrar.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΗΛΙΚΙΑΣ

Ρωτά το σώμα:
Ψυχή μου γιατί θέλεις
διαζύγιο;

***

AGE DIFFERENCE

The body asks:
My soul, why do you want
a divorce?

Η ΔΙΑΘΗΚΗ

Με την παρούσα
αφήνω στην πατρίδα
όσα μου πήρε.

***

THE WILL

With the present document
I bequeath my country
all that she took from me.

ΘΗΤΕΙΑ

Σήμερα πάλι
θα σκοτώσω μια μέρα,
Πόσες μου μένουν;

***

MILITARY SERVICE

Once more today
I will kill a day.
How many have I left?

ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ

Ήμαρτον φίλε
απορούσε ο ληστής.
Γι’ αυτούς πεθαίνεις;

***

GOLGOTHA

Jesus, dude
wondered the thief.
You die for them?

ΚΥΚΝΕΙΟΝ ΑΣΜΑ

Κανένας στόχος.
Μονάχα ένας στίχος
μου διαφεύγει.

***

SWAN SONG

No aim.
I’m just missing
a verse.

ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ

Νεκρές Δευτέρες
σφουγγαρίζουν το αίμα
των Κυριακών μου.

***

THE CLEANING LADIES

Dead Mondays
mop the blood
of my Sundays.

ΡΩΣΙΚΗ ΡΟΥΛΕΤΑ

Μόνο μια σφαίρα
στου χρόνου τη θαλάμη.
Ζήτημα στιγμής.

***

RUSSIAN ROULETTE

Just one bullet
in the chamber of time.
A matter of moment.

ΤΕΛΟΣ ΧΡΟΝΟΥ

Θα εξοφλούσα
όλες τις ενοχές μου
αν προλάβαινα.

***

END OF TIME

I would pay off
all of my guilts
if I could catch up.

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Έχω πεθάνει
και όμως ξυρίζομαι
συστηματικά.

***

ZERO HOUR

I have died
but still I shave
meticulously.

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΧΑΪΚΟΥ

ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΠΙΤΙ

(16/3-1/4/2020)

(1)

Άγνωστο πλέον
τι θα υπερισχύσει.
Φόβος ή πλήξη;

(2)

Άλλη μια μέρα
που πρέπει να κατέβω
απ’ το κρεβάτι.

(3)

Όλη τη νύχτα
ποδήλατο στην πόλη.
Μέσω internet.

(4)

Τι να διαβάσω;
Τα βιβλία μου ζούνε
σε άλλον κόσμο.

(5)

Η μοναξιά μου
δέχθηκε την πρόταση.
Παντρευόμαστε.

(6)

Σήμερα πάλι
θα σκοτώσω μια μέρα.
Πόσες μου μένουν;

(7)

Έχει ξεφύγει
ο άλλος εαυτός μου.
Δεν μιλιόμαστε.

(8)

Σπρώχνω τις μέρες
να στείλω την ελπίδα
στην παράταση.

(9)

Βρήκα μια λέξη
σπασμένη στο πατάρι.
Αλληλεγγύη.

(10)

Στα διόδια
πωλούνται συνειδήσεις.
Αντισηπτικές.

(11)

Τι να τρατάρω
ρώτησα το αύριο.
Δυο ζάρια, είπε.

(12)

Έκανα lifting.
Ίσως αν αρρωστήσω
να με κοιτάξουν.

(13)

Άλλαξε γνώμη
η ελπίδα ξαφνικά.
Πεθαίνει πρώτη.

(14)

Μέρα τη μέρα
οι τοίχοι με στριμώχνουν
στο κρεβάτι μου.

(15)

(στις εκατόμβες των Ιταλών που κουβαλάνε
με καμιόνια στα κρεματόρια)

Ψάχνω τον στίχο
που θ’ ανάβει τη λάμπα
στο φέρετρό σας.

(16)

Παροπλισμένος
σε πελάγη σιωπής
μετράω μνήμες.

(17)

Δεν βλέπω νέα.
Μονάχα το ταβάνι
να χαμηλώνει.

(18)

Διασκευάζω
σε μαξιλαροθήκες
τις σημαίες μου.

(19)

Σήμερα παίζουν
κρεβάτι με ψυγείο.
Πού να ποντάρω;

(20)

Κοντεύει μήνας
που δεν με πλησιάζεις.
Με προστατεύεις.

(21)

Λάθος το λήμμα
Ανοσία αγέλης.
Ανο-η-σία.

(22)

Θολές φιγούρες
χορεύουν στη βεράντα.
Θέατρο σκ-ιών.

(23)

Ανοίχτε δρόμο
να περάσουν οι νεκροί.
Θα μας πατήσουν.

(24)

Λόγω ανάγκης
πωλείται νεκρός χρόνος
επιπλωμένος.

(25)

Πώς θα περάσω
τα διόδια του χωλ
χωρίς έγγραφα;

(26)

Τη μοναξιά μου
βαφτίζω στην μπανιέρα.
Ελευθερία.

(27)

Άσχημα νέα.
Ο μέλλων διαρκείας
καταργήθηκε.

(28)

Μ’ έχει μαγέψει
μια Κίρκη στο ντιβάνι.
Του Μοντιλιάνι.

(29)

Καινούργιοι φίλοι.
Αλλάζω χειραψίες
με τα πόμολα.

(30)

Διερωτώμαι
στην παράσταση που ζω
τι ρόλο παίζω.

(31)

Δεν κάνουν ρούπι
ξεσπάθωσε ο όφις.
Σκέτη κόλαση.

(32)

Έχω σαλτάρει.
Σκέφτομαι ποιήματα
γράφω ταξίδια.

(33)

Αποξεχνιέμαι
ταΐζοντας στη γυάλα
το χρυσόψαρο.

(34)

Άνυδρα φυτά
εσωτερικού χώρου
γνέφουν στη βροχή.

(35)

Πώς να διαβάσω;
Λιποτακτούν τα μάτια
απ’ τις σελίδες.

(36)

Εφ’ όπλου μάσκα
γάντια, δήλωση, γυαλιά.
Τρέμετε δρόμοι.

(37)

Πιστέ μου φόβε
είσαι ο τελευταίος
που θα μ’ αφήσεις.

(38)

Η νύχτα βάφει
τα οράματα λευκά.
Η μέρα μαύρα.

(39)

Τόσες ιδέες
και ούτε ένας στίχος
για τους άστεγους.

(40)

Άδειες οι μέρες.
Οι νύχτες ερήμωσαν
Τι ώρα είναι;

(41)

Ρίξτε στο μέλλον
αποχρώσεις σιωπής.
Μη μαρτυρήσει.

(42)

Εγκλωβισμένος
ψάχνω ένα φιλί σου
να ξεκλειδώσω.

(43)

Όλο το βράδυ
άνοιγα μπουκάλια
με τις θύμησες.

(44)

Ανακαλύπτω
μια χαμένη Κυριακή
κάθε Δευτέρα.

(45)

Βάψτε τα χρόνια
στο κίτρινο του τρόμου.
Τα πιόνια μαύρα.

(46)

Φορώντας μάσκα
βυθίζομαι στη νύχτα.
Οδός ονείρων.

(47)

Άνεργες μέρες
στους δρόμους του μυαλού μου
διαδηλώνουν.

(48)

Λέω να παίξω
πόκερ με τα μάλλινα.
Θα τα μαδήσω.

(49)

Πριν πέσω, μπαίνω
στη φωτογραφία σου.
Βγάζει στο θαύμα.

(50)

Ήρθε το ψέμα
και μου ‘πε την αλήθεια.
Είμαστε μόνοι.

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *